Rapport "Naar een interculturele gezondheidszorg"

Op vraag van Minister Onkelinx publiceerde de FOD Volksgezondheid een rapport met aanbevelingen voor een gelijkwaardige gezondheid en gezondheidszorg voor migranten en etnische minderheden. De culturele diversiteit van de Belgische bevolking is de laatste jaren sterk toegenomen. Dat heeft zijn weerslag op het gezondheidszorgbeleid. Ondanks de financiering van een aantal zeer goede initiatieven, lijkt BelgiŽ op mondiaal vlak toch achterop te lopen. Zo zijn migranten en etnische minderheden minder gezond en hebben ze een minder goede toegang tot de gezondheidszorg dan de autochtone Belgen.
Om de bestaande gezondheids(zorg)verschillen efficiŽnt te kunnen aanpakken heeft BelgiŽ nood aan een gemeenschappelijk beleid met een duidelijk normatief kader. Dat veronderstelt samenwerking tussen de verschillende beleidsinstellingen op het federale, gemeenschaps- en gewestniveau.

ETHEALTH-groep
Op vraag van mevrouw L. onkelinx, Minister van Volksgezondheid, werd de ETHEALTH-werkgroep opgericht, bestaande uit gezondheidszorgexperts en veldwerkers. Deze werkgroep kreeg een dubbele opdracht:
1. het opmaken van een stand van zaken van de gezondheid(szorg) van migranten en etnische minderheden;
2. het formuleren van aanbevelingen voor een betere toegankelijkheid en kwaliteit van zorg voor migranten en etnische minderheden.

Aanbevelingen
In het rapport 'Naar een interculturele gezondheidszorg' formuleert de ETHEALTH-groep 46 beleidsaanbevelingen. Die kunnen in vier actiedomeinen ondergebracht worden. De ETHEALTH-groep roept de verschillende beleidsorganen in het sociale domein en het domein van de gezondheidszorg op om die te behandelen op een interministeriŽle conferentie:

1. StrategieŽn ontwikkelen om informatie over etnische gezondheidsverschillen te verzamelen en om over cultureel competente instellingen en professionals te beschikken;
2. Preventie en gezondheidsbevordering vanuit een sociaal gezondheidsperspectief versterken en de sociaaleconomische status van migranten en etnische minderheden verhogen (die is een belangrijke gezondheidsdeterminant);
3. Zich in het bijzonder richten op de meest kwetsbare groepen: de personen zonder wettig verblijf, de asielzoekers, personen met een precaire verblijfsstatus, met geestelijke gezondheidsproblemen en vrouwen;
4. Het aanbieden van toegankelijke en kwaliteitsvolle en cultureel competente zorg in de ziekenhuizen, maar ook en in het bijzonder in de eerste lijn en de primaire gezondheidszorg.
21 dec 2011 20u46
meer over
zie ook rubriek