Moeten kinderen perse in een kinderafdeling van een ziekenhuis terechtkomen? Die vraag groeit. De federale minister van Volksgezondheid, Rudy Demotte (PS) heeft al geruime tijd plannen voor de pediatriediensten. Volgens de Artsenkrant zou de helft van de kinderafdelingen in Vlaamse ziekenhuizen kunnen sneuvelen
Zeker is dat niet. De minister zit wel op denksporen die deze richting uitgaan. Het eerste spoor is dat van de kinderrechten in de gezondheidszorg. Volgens een letterlijke interpretatie van internationale teksten over de kinderrechten, mag een kind ,,nooit'' opgenomen worden in een gewone ziekenhuisafdeling. Die heeft geen kinderbedjes, geen speelgoed en knuffelberen, en vooral geen personeel dat professioneel geschoold is om met kinderen om te gaan.
De minister zit met nog een probleem: veel kinderafdelingen hebben maar een magere bezetting en hebben geen vier pediaters in dienst en verzekeren dus geen 24 uren-aanwezigheid van een pediater. Bovendien zijn er te weinig pediaters bereid om voltijds te werken in een kinderziekenhuisafdeling, want ze verdienen er weinig.
Ik kan de ziekenhuispediaters beter betalen, als ik een aantal afdelingen afschaf; dan hebben de resterende afdelingen meteen wel voldoende patiënten om kwaliteit te garanderen, zo luidt zijn redenering.
De dreigende verdwijning van afdelingen - al is het in 2008 - veroorzaakt protest. Een brutale afwijzing van die plannen, bleek geen invloed te hebben op de minister. Daarom zoeken ziekenhuizen, lokale artsen- en patiëntengroepen en lokale politici een compromis. Dat zou kunnen luiden dat kinderen voor behandeling in daghospitalisatie, niet noodzakelijk naar een kinderafdeling moeten. Voor het spalken van een gebroken been, moet een kind toch geen vijftig kilometer ver versleurd worden? Minister Demotte wil dat maar overwegen als het daghospitaal ook knuffelberen heeft en geschoold personeel, onder meer pediaters.
De Vlaamse ziekenhuizen rekenden intussen uit dat maar weinig kinderen echt lang in het ziekenhuis verblijven. Een longontsteking vergde vroeger een ziekenhuisverblijf van zes weken. Nu verblijven die kinderen thuis.
De minister zit met nog een probleem: veel kinderafdelingen hebben maar een magere bezetting en hebben geen vier pediaters in dienst en verzekeren dus geen 24 uren-aanwezigheid van een pediater. Bovendien zijn er te weinig pediaters bereid om voltijds te werken in een kinderziekenhuisafdeling, want ze verdienen er weinig.
Ik kan de ziekenhuispediaters beter betalen, als ik een aantal afdelingen afschaf; dan hebben de resterende afdelingen meteen wel voldoende patiënten om kwaliteit te garanderen, zo luidt zijn redenering.
De dreigende verdwijning van afdelingen - al is het in 2008 - veroorzaakt protest. Een brutale afwijzing van die plannen, bleek geen invloed te hebben op de minister. Daarom zoeken ziekenhuizen, lokale artsen- en patiëntengroepen en lokale politici een compromis. Dat zou kunnen luiden dat kinderen voor behandeling in daghospitalisatie, niet noodzakelijk naar een kinderafdeling moeten. Voor het spalken van een gebroken been, moet een kind toch geen vijftig kilometer ver versleurd worden? Minister Demotte wil dat maar overwegen als het daghospitaal ook knuffelberen heeft en geschoold personeel, onder meer pediaters.
De Vlaamse ziekenhuizen rekenden intussen uit dat maar weinig kinderen echt lang in het ziekenhuis verblijven. Een longontsteking vergde vroeger een ziekenhuisverblijf van zes weken. Nu verblijven die kinderen thuis.
