Het aantal medische schadegevallen blijft min of meer stabiel, maar de kosten per schadegeval stijgen sterk. In 2003 bedroeg de gemiddelde schade 18.000 euro, en dat is tweeëneenhalve keer meer dan in 2000. Dat zegt de Artsenkrant.
De krant citeert cijfers van Amma, marktleider in de aansprakelijkheidsverzekeringen van huisartsen maar die ook enkele duizenden specialisten in België verzekert.
Amma had in 2004 zowat 260 schadegevallen, nauwelijks meer dan de vorige jaren. In 2000 bedroeg de gemiddelde schadevergoeding echter 7.000 euro, in 2003 was dat 18.000 euro, tweeëneenhalve keer meer.
Herman Falsté, directeur bij Amma, zegt dat vooral orthopedisten onder vuur liggen: één op de vijf worstelt met een schadegeval. Bij neus-, keel-, en oorartsen is dat 12 procent, bij anesthesisten 10 procent, bij gynaecologen 8 procent en bij huisartsen 7 procent.
De meeste schadegevallen werden in afspraak geregeld; 10 procent gaf aanleiding tot een burgerlijke procedure, 5 procent van de schadegevallen mondde uit in een strafrechtelijke procedure.
Medische accidenten worden alleen vergoed als de fout van een arts, het ziekenhuis of een verplegende bewezen wordt geacht. In veel gevallen is er geen echte fout of aansprakelijkheid aan te wijzen. Elke medische ingreep draagt nu eenmaal een zeker risico in zich.
Er wordt al jaren een no fault- regeling beloofd, naar Scandinavisch model, maar de politiek geraakt het er niet over eens. Zo'n verzekering zou de patiënt kunnen garanderen dat hij een vergoeding krijgt, los van de vraag of iemand een fout heeft begaan. Een no fault- verzekering kan in principe gecombineerd worden met het behoud van de aansprakelijkheid van artsen, verplegenden of ziekenhuis in de gevallen dat er echt een fout begaan is.
Amma had in 2004 zowat 260 schadegevallen, nauwelijks meer dan de vorige jaren. In 2000 bedroeg de gemiddelde schadevergoeding echter 7.000 euro, in 2003 was dat 18.000 euro, tweeëneenhalve keer meer.
Herman Falsté, directeur bij Amma, zegt dat vooral orthopedisten onder vuur liggen: één op de vijf worstelt met een schadegeval. Bij neus-, keel-, en oorartsen is dat 12 procent, bij anesthesisten 10 procent, bij gynaecologen 8 procent en bij huisartsen 7 procent.
De meeste schadegevallen werden in afspraak geregeld; 10 procent gaf aanleiding tot een burgerlijke procedure, 5 procent van de schadegevallen mondde uit in een strafrechtelijke procedure.
Medische accidenten worden alleen vergoed als de fout van een arts, het ziekenhuis of een verplegende bewezen wordt geacht. In veel gevallen is er geen echte fout of aansprakelijkheid aan te wijzen. Elke medische ingreep draagt nu eenmaal een zeker risico in zich.
Er wordt al jaren een no fault- regeling beloofd, naar Scandinavisch model, maar de politiek geraakt het er niet over eens. Zo'n verzekering zou de patiënt kunnen garanderen dat hij een vergoeding krijgt, los van de vraag of iemand een fout heeft begaan. Een no fault- verzekering kan in principe gecombineerd worden met het behoud van de aansprakelijkheid van artsen, verplegenden of ziekenhuis in de gevallen dat er echt een fout begaan is.
