Rotterdam. De schimmel Malassezia globosa die betrokken is bij het ontstaan van roos op de hoofdhuid, blijkt te leven van vetten op de huid. Dat is de conclusie van schimmelspecialisten en genetici die het complete DNA van de schimmel in kaart brachten.
Ze publiceren hun resultaten deze week in het Amerikaanse tijdschrift Proceedings of the National Academy of Sciences.
Meer dan de helft van de mensen heeft last van roos. Hoewel al meer dan een eeuw bekend is dat de schimmel Malassezia daar een rol bij speelt, was er tot nu toe heel weinig bekend van deze schimmel. Dat is op slag veranderd nu wetenschappers de complete genoomvolgorde hebben opgehelderd.
De schimmel blijkt niet in staat om zelf vetzuren te maken omdat hij een cruciaal enzym mist. In plaats daarvan bezit hij een heel arsenaal aan andere enzymen die vetten afbreken. De schimmel scheidt deze uit en kan zo de vetzuren die hij nodig heeft voor zijn groei betrekken uit de vetten op de hoofdhuid.
Malassezia is nauw verwant aan een plantenschimmel, Ustilago maydis, die leeft op maïs. De plantenschimmel kan echter wel zelf vetzuren maken. Volgens de onderzoekers heeft Malassezia dit vermogen verloren toen de schimmel in een evolutionair verleden overstapte van plant naar zoogdier en zich aanpaste aan zijn nieuwe milieu.
Uit het onderzoek blijkt ook dat er interessante parallellen zijn met een andere huidschimmel candida albicans. Hoewel dit geen naaste verwant is, heeft ook de candida-schimmel zich op dezelfde manier aangepast aan het leven op de huid, namelijk door vetafbrekende enzymen uit te scheiden.
Het aantal van 4285 eiwitcoderende genen van Malassezia is het laagste wat tot nu toe is gerapporteerd voor vrijlevende schimmels.
Behalve de Nederlandse schimmeldeskundige Teun Boekhout van het Centraalbureau voor Schimmelcultures in Utrecht werkten ook wetenschappers van het bedrijf Procter & Gamble mee aan het onderzoek. Dit bedrijf produceert antiroosshampoos van het merk Head & Shoulders.
Meer dan de helft van de mensen heeft last van roos. Hoewel al meer dan een eeuw bekend is dat de schimmel Malassezia daar een rol bij speelt, was er tot nu toe heel weinig bekend van deze schimmel. Dat is op slag veranderd nu wetenschappers de complete genoomvolgorde hebben opgehelderd.
De schimmel blijkt niet in staat om zelf vetzuren te maken omdat hij een cruciaal enzym mist. In plaats daarvan bezit hij een heel arsenaal aan andere enzymen die vetten afbreken. De schimmel scheidt deze uit en kan zo de vetzuren die hij nodig heeft voor zijn groei betrekken uit de vetten op de hoofdhuid.
Malassezia is nauw verwant aan een plantenschimmel, Ustilago maydis, die leeft op maïs. De plantenschimmel kan echter wel zelf vetzuren maken. Volgens de onderzoekers heeft Malassezia dit vermogen verloren toen de schimmel in een evolutionair verleden overstapte van plant naar zoogdier en zich aanpaste aan zijn nieuwe milieu.
Uit het onderzoek blijkt ook dat er interessante parallellen zijn met een andere huidschimmel candida albicans. Hoewel dit geen naaste verwant is, heeft ook de candida-schimmel zich op dezelfde manier aangepast aan het leven op de huid, namelijk door vetafbrekende enzymen uit te scheiden.
Het aantal van 4285 eiwitcoderende genen van Malassezia is het laagste wat tot nu toe is gerapporteerd voor vrijlevende schimmels.
Behalve de Nederlandse schimmeldeskundige Teun Boekhout van het Centraalbureau voor Schimmelcultures in Utrecht werkten ook wetenschappers van het bedrijf Procter & Gamble mee aan het onderzoek. Dit bedrijf produceert antiroosshampoos van het merk Head & Shoulders.
