Stress verergert huidziekte psoriasis

Stressvolle ervaringen kunnen de huidziekte psoriasis verergeren. Dit is vooral te zien bij patiŽnten die veel krabben of zich veel zorgen maken Dit schrijft psychologe Lisette Verhoeven in haar proefschrift waarop zij op 14 januari promoveert. Zij werkt bij de afdeling Medische Psychologie van het UMC St Radboud.
Naar de psychosociale aspecten van huidaandoeningen, zoals psoriasis, was tot dusver nog nauwelijks wetenschappelijk onderzoek gedaan. Dus over de relatie tussen stress en psoriasis was weinig met zekerheid te zeggen. Sommige mensen met psoriasis geven aan dat stress de ziekte verergert, maar er zijn er ook die die ervaring niet hebben.
Lisette Verhoeven vond honderd psoriasispatiŽnten bereid om een half jaar lang vragenlijsten in te vullen over de ernst van hun aandoening, over jeuk en krabgedrag, over de manier waarop ze met hun psoriasis omgaan, over mogelijk stressvolle gebeurtenissen in hun leven en over hoe de aandoening hun gedachten beÔnvloedt. Ook bepaalde een arts of een geschoolde verpleegkundige maandelijks bij deze patiŽnten de ernst van de ziekte.

Uit dit onderzoek bleek dat na het ervaren van veel stress de psoriasis kan verergeren. Dat gebeurt vooral bij psoriasispatiŽnten die veel piekeren over hun aandoening en bij degenen die veel last hebben van de jeuk en daarom gaan krabben. Dit krabgedrag kan op lange termijn een aangeleerde reactie worden. Zo kunnen mensen niet alleen gaan krabben bij het ervaren van jeuk, maar bijvoorbeeld ook bij stresservaringen. Doordat krabben slecht is voor de gezondheid van de huid, kan er dan een vicieuze cirkel ontstaan.

Verhoeven vindt het beslist niet nodig dat elke psoriasispatiŽnt psychotherapie krijgt. Nog afgezien van het feit dat zoīn op psoriasis gerichte therapie momenteel slechts op enkele plaatsen, waaronder het UMC St Radboud, gegeven wordt. Maar voor patiŽnten met een ernstige vorm van psoriasis, die zich veel zorgen maken en veel krabben zou zoīn therapie nuttig kunnen zijn en algemeen beschikbaar moeten worden, stelt zij.

Huisarts
Verhoeven onderzocht ook, hoe vaak het gebeurt dat patiŽnten zich bij de huisarts melden met als klacht een huidaandoening. Het bleek dat 12,4 procent van alle bij de huisarts gerapporteerde klachten een huidaandoening betrof, bijvoorbeeld jeuk of eczeem. Van deze patiŽnten komt de meerderheid alleen bij de huisarts en niet bij een dermatoloog. Verhoeven toont aan dat minimaal 15 procent van degenen die voor hun huidaandoening de huisarts raadplegen, een risicoprofiel heeft voor het ervaren van vrij ernstige psychische problemen. Dit betekent dat ook bij patiŽnten in de huisartsenpraktijk de impact van huidaandoeningen groot kan zijn.